چگونگی تشبیه در اشعار ناصر خسرو
نشر شده در مجله پیک عدالت
ناصر خسرو از آن جمله سخنپردازانی است که لقب حکیم برازنده اوست و در شعر و شاعری وی را سلطان تشبیه لقب دادهاند، زیرا تشبیهات در اشعار ناصر خسرو از چنان زیبایی و گیرایی برخوردار است که خواننده به گونه تخیلی میتواند عنصر مشترک بین دو چیز (مشبه و مشبه به) را به آسانی گفت و درک کند، و یا به عبارت دیگر ناصر خسرو در بیان تشبیهات دست توانا، ذوق قوی و استعداد عالی دارد، که با ایجاد پیوند بین پدیدهها، آنها را به نحوی تخیلی قابل درک ساخته و به یک چیز دو و گاهی چند ایده و وجهه داده است که این ویژهگی در شعر ناصر خسرو باعث شده که کلام وی سیر طبیعی خود را بپیماید.
مثلا در بیت زیر چنین به نظر میرسد که ناصر خسرو از تشبیه استفاده نکرده است. اما با خواندن این بیت خواننده میفهمد که سرشار از صنعت تشبیه است.
اژدهایی پیشه دارد روز و شب با عاقلان
باز با جهال پیشهاش گربگی و راسوی
یعنی چون اژدها، چون گریه، چون راسوی
و یا در این بیت:
چون سنگ بدم، هستم امروز چو یاقوت
چون خاک بدم، هستم امروز چو عنبر
در بیت فوق سنگ و یاقوت در مصرع اول و خاک و عنبر در مصرع دوم مشبه به است «بدم» که با پسوند ضمیر فاعلی هم در مصرع اول و هم در مصرع دوم آمده، مشبه است یعنی «من چون سنگ بودم و امروز مثل یاقوت هستم و در مصرع دوم من (ناصر خسرو) چون خاک بودم و حال مثل عنبر خوشبو هستم.