ولسوالی پنجاب ولایت بامیان

علی شیر رستگار

به تعقیب برگزاری وتدویر جرگه مشورتی صلح دو مقام بلند پایه امنیتی کشور ازمقام های شان استعفا نمودند. استعفای این دو مقام بلند پایه امنیتی ازمقام های شان از یک طرف فرهنگ شایسته سالاری را درکشور ترویج، وکمکی برای تحکیم پایه های دموکراسی ومسوولیت پذیری افراد واشخاص بلند پایه دولتی درکشور می کند واز طرف دیگر نگرانی ها وگمانه زنی هایی را مبنی برمداخله استخبارات کشور های همسایه را نیز در کشور به وجود آورده است. اینکه استعفای وزیر امرو داخله و رئیس عمومی امنیت ومنظوری استعفای این دو مقام از طرف آقای کرزی موجه بوده یا خیر؟ سوال هایی را درذهن به وجود می آورد. اما آنطوریکه همگان دیدن وشنیدن که آقای اتمرورئیس عمومی امنیت گفتند که ما درتامین امنیت جرگه مشورتی صلح ناکام شدیم وهمچنان رئیس امنیت گفت: که صدها دلیل داخلی وخارجی دیگری هم وجود دارد که استعفایش را حضور رئیس جمهور ومردم افغانستان ارایه می کند. از گفته رئیس اسبق عمومی امنیت معلوم می شود که یک سلسله مسایل دیگری غیر از موضوع تامین امنیت جرگه صلح هم وجود دارد که ایشان به آن به خاطرمصالح علیای کشورنه پیچید. استعفای این دو مقام از طرف آقای کرزی درحالی منظورگردید که کشور دریک حالت بد امنیتی به سرمی برد. درحالیکه حملات تروریستی خطرناکتری از حمله تروریستی جرگه مشورتی صلح درافعانستان به وقوع پیوسته که هیچگاهی آقای کرزی استعفای کسی را منظور نکرده بود.

اینکه جرگه امنیتی صلح چه قدر با اهمیت بود وچه دست آورد هایی را درآینده دارد، که به خاطرناکامی تامین امنیت آن، دو مقام بلند پایه امنیتی آن هم دو شخص توانا ومستعید ازمقام های شان استعفا نمودند؟ افزون براین، گمانه زنی هایی نیز وجود دارد که این دو مقام مجبور به استعفا شده اند، به اساس گفته های این مقامات: گزارش وسخنان آنان قناعت رئیس جمهور را فراهم نکرده است بناءً آنان ازمقام های شان استعفا نموده اند. ازطرف دیگرآن طوریکه دررسانه ها سروصداهایی را نیز به پا کرده است ورسانه ها را به خود مشغول ساخته است گمانه زنی های مبنی براین نیز وجود دارد که کنار زدن ویا کنار رفتن این دوشخص مستعید بلند پایه دولتی ازمقام های شان خالی از سنگ اندازی استخبارات کشور های منطقه خصوصاً دو کشورهمسایه افغانستان به خصوص پاکستان نیست. اگر این گمانه زنی حقیقت داشته باشد خود به نحوی یک نوع بی اعتمادی رئیس جمهور بالای این مقامات بوده است. ویک نوع آب ریختن درآسیاب دشمن به خصوص پاکستان است.

درست است که درکشور قطع رجال نیست وما درکشور شخصیت های توانا تری از این دو مقام مستعفی داریم اما باید گفت که جای این دو مقام خالی خواهد ماند چون هرکس جای خاص خود را دارد. اما اینکه کناررفتن این دومقام دولتی ازپست های شان به ضرر امنیت کنونی افغانستان می انجامد ویا به نفع امنیت افغانستان تمام می شود. مربوط به آینده است ودر آینده قضاوت خواهد شد. اما نا گفته پیداست که اگر این دومقام قربانی دید گاه های استخبارات کشورهای همسایه، خصوصاً پاکستان شده باشد، به یقین که به ضرر امنیت کنونی تمام می شود، وبه معنای آن خواهد بود که پاکستان آب را گل آلود ساخته وخود ماهی گرفته است. که حتا دید گاه رئیس جمهوررا نسبت به خود تغییر داده است.

اما فراموش نکنیم که پاکستان یکی از حامیان بزرگ طالبان درافغانستان است واگر دولت افغانستان به سوی طالبانی شدن نظام به پیش برود ودست کشور های همسایه یعنی ایران وپاکستان به این کشور دراز باشد به یقین که تمام زحمات نه ساله کشور وامید مردم افغانستان به خاک بدل خواهد شد. ویک فضای بی باوری درکشور به وجود خواهد آمد که جواب آن بی اعتمادی وبی باوری را نه جامعه جهانی داده می تواند ونه آقای کرزی.

بنا براین مردم افغانستان باید دراین میان آگاه باشند ونگذارند که که کشور جولان گاه کشور های همسایه شود. ونگذارند که دست کشور های همسایه به کشور شان دراز باشند. چنانچه اگر قرار براین شود که یک نظام بنیاد گرای طالبانی درکشور به وجود بیاید و اشخاص مسوولیت پذیر از مقام های شان کنار بروند ویا کنار زده شود معلوم است که مشکل درافغانستان حل وفصل و صلح ودموکراسی درکشور تامین نخواهد شد. وبرعکس جار وجنجال های دیگری سدی برای رسیدن به صلح وتحکیم دموکراسی خواهد شد که هیچ کسی جواب برای آن نخواهد داشت.